Дар бораи филм
Аллан Пэрриш тасодуфан бозии рӯимизиро бо номи аҷиби «Ҷуманҷӣ» пайдо карда, бидуни он ки аз хосиятҳои фавқултабиии он огоҳ бошад, дар пеши чашмони дугонаи ҳайрони худ ба ҷангал мунтақил мешавад. Солҳои зиёд ӯ дар олами он дунё мемонад, то он даме ки ду наврасе, ки аз ин чиз бехабаранд, бозиро пайдо карда, ҷодуро мешикананд ва Алланро аз асорати солиёнааш озод мекунанд. Акнун ба онҳо лозим меояд, ки вазифаи душворро ҳал кунанд — қувваи тавонои бозиро мағлуб кунанд, монеаҳои тасаввурнашавандаро паси сар кунанд ва бар қувваҳои Ҷоду ғолиб оянд!
