Дар бораи филм
Шаш сол пеш Ҷонан ва ду дӯсташ, ки худро шикорчиёни арвоҳ меномиданд, ба деҳаи яке аз онҳо рафтанд, то тунели манъшударо навор кунанд. Дар он ҷо онҳо тобуи маҳаллиро вайрон карданд ва аз он вақт инҷониб духтарро лаънате таъқиб мекунад, ки ба хешовандону наздикони ӯ бадбахтӣ меорад — падару модараш вафот карданд, ва худи Ҷонан маҷбур шуд духтари навзодашро ба хонаи кӯдакон супорад. Ҳоло ӯ боварӣ дорад, ки медонад чӣ гуна бо қувваҳои бад мубориза барад, аз ин рӯ тасмим мегирад фарзандашро баргардонад, аммо дар атрофи духтарча аллакай аломатҳои лаънат зоҳир мешаванд.