Дар бораи филм
Ноаҳ бахт дошт, ки бо духтари орзуяш вохӯрад ва бо ӯ шаби беҳамто гузаронад. Аммо баъд аз ин ба ӯ тамғаи «танҳо дӯст» ниҳода мешавад, ва танҳо пас аз се соли тӯлонӣ ба ин ҷавон имконият даст медиҳад, ки бифаҳмад дар куҷо хато кардааст. Ба гузашта баргашта, Ноаҳ бори дигар ва дигар он мулоқоти фаромӯшнашавандаро аз сар мегузаронад, бо умеди хотимаи дигар.