Дар бораи филм
Аша ва Рави ҷавононе ҳастанд, ки бо як мушкили якхела рӯбарӯ шудаанд. Волидонашон исрор мекунанд, ки ҳарчи зудтар ҳамсар пайдо карда, оила барпо кунанд. Духтар ва писар роҳи беҳтаре ҷуз вонамуд кардани ҷуфти ошиқ намеёбанд. Тамоми тобистон ин намоишро бомуваффақият идома медиҳанд, ки ин ба онҳо имкон медиҳад аз таъна-маломати доимии хешовандон халос шаванд. Аммо ба зудӣ нақшаашон барҳам мехӯрад, зеро дар байнашон ҳиссиёти воқеӣ пайдо мешавад, ки кӯшиш мекарданд ба ҳаёташон роҳ надиҳанд...