Дар бораи филм
Ҳикоя дар бораи саргузаштҳои бепарвоёнаи ду бокалони сарсахт — Ҷон ва Ҷереми, ки роҳи аҷиберо барои шиносоӣ бо духтарон ихтироъ кардаанд. Онҳо барои худ «афсонаҳо» месозанд, ба тӯйҳои бегона ворид мешаванд ва аз хӯроки ройгон, шампан ва бисёр занони зебое, ки барои ёфтани шавҳар ба ҳама чиз тайёранд, лаззат мебаранд. Аммо беҳтарин қисми нақша — ин ба мавқеъ то субҳ нопадид шудан аст, то маъшуқа ба ягон уҳдадорӣ ишора карда натавонад. Танҳо тамоми ин тактикаи занбозони боҳуш барбод меравад, вақте ки Ҷон ногаҳон худаш ошиқ мешавад. Ба даст овардани дили маҳбубааш маънои гузоштани қадами ниҳоиро дорад: ба тӯй даромадан ва рабудани арӯс…