Дар бораи филм
Луиза тамоми умрашро дар як деҳаи хурду манзараи зебо гузаронидааст. Ӯ дар иҳотаи одамони аҷиби дилнишин, аз ҷумла бибиаш Селма, ба воя расидааст. Селма истеъдоди нодире дорад: ҳар боре ки ӯ дар хоб ҳайвони нодир — окапиро мебинад, дар деҳа касе мемирад. Даҳ сол пеш пешгӯии рӯёндаи бибиаш тамоми зиндагии Луизаро дигаргун кард. Аммо ҳоло, бо омадани меҳмони ногаҳонӣ ба деҳа, духтар мефаҳмад, ки муҳаббат метавонад то чӣ андоза пурқувват ва равшан бошад.
