Дар бораи филм
Геолог Вика ва геофизик Андрей ошиқони собиқанд, ки захми рӯҳии ҷудоияшон то ҳол тоза аст. Онҳоро ба маҳалли афтидани метеорит дар ҷангали дурдаст даъват мекунанд ва ҳиссиёташон бо қувваи нав шуълавар мешавад. Аммо қаҳрамонон наметавонанд бо ҳам бошанд — эҳсоси амиқи гунаҳкорӣ ба онҳо иҷозати хушбахт буданро намедиҳад. Зеро ба гумони онҳо, аз сабаби ишқашон шавҳари Вика ҷон дод, ва завҷаи Андрей бо кӯдаки хурдсол хонаро тарк кард. Тақдир ба қаҳрамонон боз як фурсат медиҳад — онҳо ба аномалияи вақтӣ афтода, сафаре ба гузашта оғоз мекунанд, дубора аз сар гузаронидани ҳамаи лаҳзаҳои муҳими зиндагии худ ва кӯшиши ислоҳи хатоҳо. Дар воқеияти нав Вика ва Андрей мекӯшанд "дуруст" рафтор кунанд, аммо ҳар бор ин барои тағйир додани тақдир кофӣ намешавад. Қадам ба қадам Вика ва Андрей ба ҳам ҳақиқатан кушода мешаванд ва мефаҳманд, ки на танҳо дар зиндагии онҳо сирҳо буданд.
