Дар бораи филм
Дар асоси повести Вадим Шефнер «Хоҳари андуҳ». Толя Ковригин, собиқ бачаи хонаи кӯдакон бо лақаби Чухна, 18-сола аст. Ӯ ва дӯстонаш Костя Синявый ва Володя Шкилет дар як хона дар ҷазираи Василевский, дар зеботарин шаҳри рӯи замин — Ленинград, зиндагӣ мекунанд. Синявый айшу нӯшро дӯст медорад ва бо духтарон, ки онҳоро «гурбача-ҷонакҳо» меномад, ишваю нозӣ мекунад. Шкилет шеър менависад ва орзу дорад ба омӯзишгоҳи ҳарбӣ дохил шавад. Онҳо сайру гашт мекунанд, шароб менӯшанд, баҳс мекунанд, ҳасад мебаранд, фокстрот мерақсанд, ба ояндаи хушбахти худ бовар доранд ва ҳама аломатҳои фалокати наздикро нодида мегиранд. Замон — шабҳои сафед ва баҳори дерини соли 1940 аст. Ҷаҳон дар остонаи ҷанг қарор дорад. Ва Чухна ишқи тамоми умри худ — Лёляро вомехӯрад. Ҷабҳа, муҳосира, марги наздиктаринҳо ва камолоти ногузир дар пеш аст. Аммо ҳозир онҳо ҷавон ва беғаманд. Ва хушбахтанд, чуноне ки дигар ҳеҷ гоҳ нахоҳанд буд. Воқеаҳои филм ҳамзамон дар ду давра сурат мегиранд — солҳои 60-ум ва 40-ум. Қаҳрамони асосӣ дар солҳои 60-ум дигар танҳо Чухна нест, балки нависандаи муваффақи драматург Анатолий Ковригин аст.