Дар бораи филм
Марко ва Ҷулия — як ҷуфти оиладор, ки аз зиндагии хушбахтонаи худ қаноатманданд ва намехоҳанд худро бо ташвишҳои гуногун, аз ҷумла таваллуди фарзанд, банд кунанд. Муносибати манфии онҳо ба кӯдакон дар шӯхиҳои доимӣ бо дӯстонашон Анна ва ҳамсараш Карл, ки нерӯ ва вақти зиёдро ба тарбияи фарзандонашон сарф мекунанд, зоҳир мешавад. Субҳи рӯзи дигар пас аз меҳмонии дӯстони наздик, ки бо суханони бемавриди Марко ва Ҷулия хароб шуда буд, онҳо дар хонаи комилан дигаргуншуда бедор мешаванд ва мефаҳманд, ки ба таври аҷиб волидони се фарзанд шудаанд. Ҷуфти оиладор шадидан мехоҳад ба зиндагии пешинаи худ баргардад, аммо аввал бояд бифаҳманд, ки бо се шӯхро чӣ гуна муомила кунанд.