Дар бораи филм
Хелсинки, соли 1945. Рассоми ҷавон Туве Янссон ба фазои озодии эҷодӣ ва иҷтимоӣ ғарқ мешавад. Талоши Туве барои озодӣ бояд имтиҳони шиносоӣ бо коргардони театр Вивика Бэндлерро аз сар гузаронад. Муҳаббат ба ӯ Туверо комилан фаро мегирад. Дар фаъолияти эҷодиаш ӯ наққоширо дар ҷои аввал мегузошт, аммо маълум шуд, ки ҳикояҳое, ки бо онҳо кӯдакони тарсидаро дар паноҳгоҳи бомба дилхуш мекард, ҳаёти худро оғоз карданд. Саргузаштҳои Мумитролҳо, ки бо рӯйдодҳои зиндагии худи Туве пур шудаанд, ба ӯ шӯҳрати ҷаҳонӣ ва истиқлолияти молиявӣ оварданд.