Дар бораи филм
Томмазо коргардони мустақили амрикоӣ аст, ки ба Рим кӯчидааст. Муваффақ, аз ҷиҳати ҷисмонӣ дар ҳолати хуб, гарчанде ки синну солаш калон аст; ҳама вобастагиҳои спиртӣ ва маводи мухаддираш гӯё ба гузашта табдил ёфтаанд. Ҳамсараш — зани ҷавон ва зебои славянӣ, духтараш — фариштаи мӯйзард; ҳаёти пок ва ором, ки ҷои ҳаёти пешинаи фосидонаву пур аз саргузашт гирифтааст, комёб шудааст. Аммо чизе аз дарун қаҳрамонро месӯзонад — беоромӣ ва нороҳатӣ, тарси танҳоӣ, эҳсоси нопойдории муносибатҳои оилавӣ — гӯё ки ҳар чизи хурд метавонад онҳоро аз роҳ бароварад...
