Дар бораи филм
Рақибони созишнопазир дар Ғарби Ваҳшӣ барои наҷоти як ранчои хурду мағрур даста ҷамъ мекунанд. Заминдори маҳаллӣ аллакай тамоми заминҳои атрофро харидааст ва акнун омода аст барои гирифтани ранчои оилавӣ аз чорводори бечора ҳама коре кунад. Аммо хушбахтона, ковбойҳои далер Том ва Ҷерри дар наздикӣ буданд ва намегузоранд, ки духтари бечораро фиреб диҳанд. Барои мағлуб кардани заминдори тамаъкор ва ҳамроҳонаш, ин ду ҷудонашаванда ҳатто омоданд муддате ихтилофоти худро фаромӯш карда, қувваҳояшонро муттаҳид кунанд. Ҷерри бо зиракиаш ба ин муносибат ба се ҷиянаш, ки калон шудаанд, дарси кӯтоҳи ҷанговари ҷавон медиҳад, ва Том дастаи сагони чаманзори маҳаллиро сафарбар мекунад. Вақте ин қаҳрамонони дар ҷангҳо санҷидашуда, якрав ва зирак дар зин ҷой мегиранд, дигар барои ҳеҷ кас шакке намемонад, ки ранчо дар дастони боэътимод аст!
