Дар бораи филм
Як ҷуфти ҷавони оилавӣ, ки мекӯшад аз фоҷиаи даҳшатнок баргардад, ба Лос-Анҷелес ба истироҳат меравад. Абина ва Кваме дар як хонаи гарму нарм ҷойгир мешаванд, умедвор буда, ки ин сафар ба барқарор кардани муносибати сустшудаистодаи онҳо кӯмак мекунад. Аммо аз дақиқаҳои аввали дар ҷои нав будан, Абинаро изтироби беасос таъқиб мекунад, ки ба тарси шадид табдил меёбад. Пай бурда, ки ҳамсараш асабонӣ шудааст, Кваме мекӯшад лаҳзаҳои нохушро ҳамвор кунад. Ҷуфт барои вохӯрӣ бо дӯстони қадимаш, ки бояд ба хӯроки шом биёянд, омодагӣ мебинад. Бо вуҷуди вохӯрии гарм бо дӯстон, Абина тамоми шомро дар ҳолати шиддат мегузаронад, базӯр аз ҳамлаи даҳшате, ки ногаҳон ӯро фаро гирифтааст, худдорӣ мекунад. Ҳарчанд тарси Абина меафзояд, он торафт равшантар ҳамаи ҳозиронро фаро мегирад. Ва ба зудӣ ҳар яке аз онҳо бо мавҷудияти даҳшатбор, ки дар ин ҷои лаънатӣ пинҳон шудааст, рӯ ба рӯ мешавад.