Дар бораи филм
Дар замонҳои қадим дар маркази Лондон санги азиме пайдо шуд, ки дар он шамшери қадимӣ ҷойгир шуда буд. Навиштаи тиллоии рӯи шамшер мегуфт, ки подшоҳи Англия он касе мешавад, ки ин шамшери сеҳрноки берун орад ва бо ин қуввати махсус ва ҳаққи ҳокимияти худро исбот кунад. То ҳол ба ин кор ҳеҷ кас муваффақ нашуда буд. Дар ҳамин ҳол, дар қаъри ҷангал писарбачаи 11-солае бо номи Артур зиндагӣ мекард, ки дар қалъа хизмат мекард ва ҳатто гумон намебурд, ки маҳз ба ӯ пешбинӣ шудааст, ки дар оянда подшоҳи бузург шавад. Аммо ин ҳодисаро ҷодугар Мерлин, ки дар наздикӣ зиндагӣ мекард, пешбинӣ карда буд. Ӯ ва бумаки донишманди худ Архимед устодони писарбача шуданд ва шогирди ҷавони худро ба ҳама гуна озмоишҳо гирифтор карданд. Ӯро паси якдигар ба ҳайвоноти се унсури гуногун — моҳӣ, сунҷоб ва парранда — табдил доданд, то ки ӯ ҳақиқати зиндагиро дар ҳама зуҳуроти он бишиносад ва бифаҳмад, ки қуввати ҳақиқии инсон на дар мушакҳо, балки дар хирад ва дониш аст.
