Дар бораи филм
Шарлотта ҳама чиз дорад: либосҳо барои ҳар завқ, хонаи зебо, шавҳари сарватманд. Аммо ӯ дар оғӯши марди дигаре хушбахт аст. Вақте ки он мард ногаҳон нопадид мешавад, гӯё вуҷуд надошта бошад, духтар пай мебарад, ки тамоми зиндагии ӯ тори дурӯғу фиреб аст. Ҳангоми кушодани ин тор, Шарлотта мефаҳмад, ки ҳеҷ кас он чизе нест, ки менамояд, ва ҳатто ба худаш ҳам наметавон бовар кард.
