Дар бораи филм
Дар рӯзе, ки Малколм Кроу, мутахассиси эътирофшудаи психологияи кӯдакон, барои дастовардҳои барҷаста дар соҳаи педиатрия ва хидматҳояш ба Филаделфия ифтихорнома мегирад, фоҷиа рух медиҳад. Винсент Грей, яке аз беморони собиқи ӯ — дар гузашта писарбачаи нозук, доно, меҳрубон ва осебпазир, ҳоло эса мардаи калонсоли асабонии психопат — ба хонаи Кроу ворид мешавад ва духтурро дар ҳамаи мушкилоти худ айбдор карда, дар пеши чашми ҳамсараш ба ӯ аз таппонча тир мезанад, пас аз он худкушӣ мекунад. Минбаъд, тамошобин таърихи Кроуро пайгирӣ мекунад: ӯ мекӯшад сабабҳои хатои терапевтии худро фаҳмад ва бо сар ба кор ғарқ мешавад, кӯшиш карда дар қайдҳояш калиди он чиро, ки бо Грей рух дода буд, пайдо кунад. Муносибаташ бо ҳамсари маҳбубаш вайрон мешавад, зеро ӯ беихтиёр аз ӯ дур шудааст. Тирамоҳи оянда, назди Кроу бемори нав, писарбачаи ҳаштсола Коул Сиэр пайдо мешавад, ки нишонаҳои бемориаш қариб бо таърихи бемории Грей мувофиқ аст. Коул ба назар писарбачаи тарсида ва аутистӣ менамояд. Кроу бо тамоми қувва мекӯшад ба ӯ кумак кунад, ҳис