Дар бораи филм
Хонум Уилер муаллимаи манфур, вале одилона аст, ки тамоми мактабро дар тарс нигоҳ медорад. Муаллимон аз обрӯи ӯ дар ҳайратанд, хонандагон зери бори дарсҳо нолиш мекунанд, ва волидон, тавре ки ҳамеша, вақт надоранд. Ду наврасони ноумед ба чораи ниҳоӣ мераванд: дар шабака овозаи бардурӯғ паҳн мекунанд, ки гӯё хонум Уилер қотили маниякест, ки дар нопадид шудани асроромези як хонанда гунаҳкор аст. Ҳама бо шодӣ ба ин достони сохта бовар мекунанд. Ба зудӣ ин ҳазл занҷири кашфиётро оғоз мекунад, ва шаҳраки ором ба даҳшат ғарқ мешавад.