Дар бораи филм
Дар кӯшиши зинда мондан дар шаҳр, дӯстони ҷудонашаванда — санҷоби Злюк ва мушак Бадди — ба мағозае дучор мешаванд, ки то лаб бо мазза дӯстдоштаашон — чормағз пур аст. Бо ҳисси он ки «орзуҳо ба амал меоянд», ду дӯст бузургтарин дуздии таърихи ҷонварони хурд-хурдро нақша мекашанд. Аммо дар ин лаҳза бемавридона хешовандони камбағалашон аз боғ пайдо мешаванд — тахминан «сездаҳ дӯсти чормағз»! Аммо ҳеҷ кадоме аз онҳо намедонанд, ки мағозаи чормағз танҳо пӯшиши гурӯҳи ғоратгаронест, ки мехоҳанд зери бонк нақб канда, халтаҳои пулро бо халтаҳои ҳамон чормағзҳо иваз кунанд.
