Дар бораи филм
Гурӯҳи Ник Мортон вазифадор мешавад, ки гурӯҳи ҷангиёнро нест кунад, вале намедонист, ки ин амалиёт зинда мондани тамоми башариятро зери хатар мегузорад. Ҳангоми ҷангу набард террористон аз мушакандоз оташ мекушоянд ва дар натиҷаи таркиш дар замин чуқурии азиме пайдо мешавад. Вақте ки чанг фурӯ мешинад, ҳадафҳо аллакай гурехтаанд, вале дар мобайни кӯча чуқурии бетаг пайдо мешавад. Қувваҳои махсус тасмим мегиранд, ки поён фуроянд ва бифаҳманд, ки дар дарун чист, ва артефактҳову навиштаҳои қадимиро пайдо мекунанд. Бостоншиносони расида тобутеро, ки таърих аз он бехабар аст, бароварда, тасмим мегиранд, ки онро барои тафтиш ба Амрико фиристанд; гурӯҳи баргузидаи низомӣ бояд бо ин ёфта дар ҳавопаймои боркаш савор шуда, онро ба ҷои таъиншуда бирасонад. Аммо парвоз ба таври даҳшатнок мегузарад — олимон намедонистанд, ки онҳо маликаи бадноми ашурӣ Амонетро ёфтаанд.