Дар бораи филм
Муносибати Ҷо ва Анҷела дигар он қадар оташин нест, ки пештар буд. Анҷела бо хоҳиши таассуроти равшан гирифтан, ҳамсояҳояшонро ба меҳмонӣ даъват мекунад - ҷуфти ҷаззобе, ки муносибаташон, баръакс, пур аз ҳавасу шаҳват аст, чунон ки аз нолаҳои баланди аз хонаашон шунидашаванда бармеояд. Аммо шом тибқи нақша намегузарад - сӯҳбати муаддабона хеле зуд самти дигар мегирад, зеро ҳамсояҳои ҷасур бо пешниҳоди хеле ғайриодӣ баромад мекунанд.