Дар бораи филм
Дар ҷое дар сарзаминҳои дур, дар ҷангали зебо ва бехатар бо номи гӯёи Ҷонварзамин, сокинони меҳрубон ва хуб зиндагии осоишта доранд. Дар замонҳои қадим ҳайвоноти алафхӯр тавонистанд ҳуқуқи худро ба зиндагии ором ҳимоя кунанд ва аз он вақт инҷониб, бидуни тарс аз ҳамлаи дарандагони дандондор аз зиндагӣ лаззат мебаранд. Дар байни сокинони ҷангал гурӯҳи дӯстони содиқе ҳаст, ки ба омӯзиши санъати ҷанговарӣ шефтаанд. Ин бачаҳои ҳайвонӣ бо ҷасорат хатарноктарин супоришҳои устодони ботаҷрибаи худро иҷро мекунанд! Аммо рӯзе онҳо ба доми маккорона меафтанд, фиреби гуфтори ширини як расуи дилрабо (дар назари аввал)-ро хӯрда. Ба зудӣ маълум мешавад, ки дарандагоне, ки дер боз мунтазири фурсат буданд, қарор кардаанд аҳдномаи ҷангалро вайрон кунанд ва ба шикори алафхӯрони бедифоъ бипардозанд. Ва акнун танҳо хонандагони мактаби санъати ҷанговарӣ метавонанд ба ҳимояи ҳамнавъонашон бархезанд.