Дар бораи силсилафилм
Ҷейн тасодуфан ба имконияти беназири иҷораи манзил дучор мешавад: имконияти зиндагӣ дар хонаи зебо ва ултрамуосире, ки аз ҷониби меъмори пурасрор тарҳрезӣ шудааст, ба шарте ки ӯ рӯйхати дарози қоидаҳои хеле сахтро риоя кунад. Пас аз кӯчидан ба манзили нав, ӯ мефаҳмад, ки сокини қаблии ин хона — Эмма — дар он бо марги пурасрор фавтидааст. Бо гузашти вақт, Ҷейн ба фикр меравад, ки оё зиндагии худаш такрори саргузашти Эмма нахоҳад шуд. Ҳар рӯзе ки дар манзили нав мегузарад, гузаштаи Эмма ва ҳозираи Ҷейн дар ин достони шиддатнок ва ҷолиб дар бораи васвос бешафқатона ба ҳам мепайванданд.
