Дар бораи силсилафилм
Ояндаи Эдмон Дантес хеле дурахшон менамояд: ӯ ҳамагӣ ба наздикӣ капитани киштӣ шудааст ва омодагӣ мебинад, ки бо маҳбубаи тамоми умраш, зебои Мерседес, издивоҷ кунад. Аммо ӯ ҳатто гумон намебарад, ки душманоне дорад, ки аз рашк қасд доранд бар зидди ӯ туҳмат бандад. Эдмонро беасос ба бонапартизм гунаҳкор мекунанд ва бидуни муҳокима ва тафтишот ба зиндони қалъаи Иф мефиристанд. Пас аз даҳ соли ҳабс Эдмон ҳама умедро ба наҷот аз даст медиҳад, аммо ногаҳон бо зиндонии дигар — аббат Фариа вомехӯрад, ки солҳои зиёд барои гурез нақб мекафид, вале иштибоҳан ба ҳуҷраи Дантес афтода буд. Рафиқи нав дар бораи ганҷе, ки берун аз қалъа ниҳон аст, ба Эдмон нақл мекунад, вале ба зудӣ мемирад, ва Дантес фирорро танҳо анҷом медиҳад. Акнун ӯ — графи асроромези Монте-Кристост, ки қасди интиқом гирифтан аз касонеро дорад, ки ҳаёташро вайрон карданд.