Дар бораи филм
Дар манораи қалъае, ки болои шаҳраки ором қад афрохтааст, профессори девона мавҷудоти даҳшатнок меофарад, ки ба зудӣ ба онҳо ҳама шавқашро аз даст медиҳад. Нигоҳубини мавҷудоти нав ба души Стич-Ҳэд меафтад. Ӯ офариниши аввалини профессор аст, посбони дӯстонаи қалъа ва сокинони он. Танҳо ӯ метавонад ғаризаҳои ваҳшитарини ҳаюлоҳоро ром кунад. Аммо вақте ки ба шаҳраки ҳамсоя як сирки саёр меояд, директори маккораш, ки дар ёфтани ҳаюлоҳо барои дилхушии тамошобинон тахассус дорад, Стич-Ҳэдро аз қалъаи модариаш фиреб дода мебарорад ва ба ӯ шӯҳрат, сарват ва ҳатто ишқ ваъда медиҳад.