Дар бораи филм
Дар давраи пандемияи марговар ҷарроҳи ҳарбӣ Ева дар минтақаи хатари баланд зиндагӣ мекунад. Шабе ӯ дар назди хонаи худ бо як зани ношинос вомехӯрад, ки аз артиш пинҳон мешавад ва соати манъи гаштугузорро вайрон мекунад. Ева тасмим мегирад ба ӯ кӯмак кунад, ва ин қарор тамоми ҳаёти ӯро дигаргун месозад. Пас аз пайдо шудани меҳмон дар хона, дар атрофи Ева воқеаҳои аҷиб рух медиҳанд: рӯъёҳои шабона ӯро таъқиб мекунанд, асабҳояш вайрон мешаванд, ва атрофиёнаш дар ақли ӯ шак мекунанд. Аммо воқеият нишон медиҳад: бадӣ дар наздикист — ва он аз дунёи дигар омадааст.