Дар бораи филм
Пас аз Ҷанги Корея, як навозандаи ланг бо писараш дар саросари кишвар сарсону саргардон мегарданд. Онҳо тасодуфан ба як деҳаи дурдасти кӯҳӣ мерасанд ва барои чанд рӯз паноҳгоҳ мехоҳанд. Оқсаққоли деҳа иҷозат медиҳад, ки онҳо бимонанд, аммо чунин ба назар мерасад, ки ӯ чизеро пинҳон медорад. Ғайр аз ин, деҳа гирифтори фалокати воқеӣ шудааст — шабона мушҳо ба одамон, алалхусус ба кӯдакон, ҳамла мекунанд.