Дар бораи филм
Дар моҳи июни соли 1941 ишғолгарони немис ба шаҳрҳо ва маҳалҳои хурди марзӣ ҳуҷум мекунанд ва аҳолии осоиштаро ғофилгир мегардонанд. Дар ҳамин вақт дар яке аз шаҳрҳо намоишгоҳи тангаҳо ва нишонҳои қадимии нодир ба намоиш гузошта шуда буд. Директори осорхона Дроздова бо ёрии кӯдакон Мариша ва Миша кӯшиш мекунад, ки ашёи бебаҳоро ҳифз кунад. Ҳангоми наҷот додани онҳо зан ҳамроҳи бачаҳо дар зери харобаҳои бинои бо снаряд вайроншуда мемонад. Бо кӯшиши азим қаҳрамон аз зери харобаҳо баромада метавонад. Ҳамроҳи кӯдакон нозираи осорхона ба мошини боркаши як шофери тасодуфӣ савор мешавад. Дар аввал мард розӣ мешавад, ки ба онҳо кӯмак кунад, аммо ба зудӣ қарор мекунад, ки арзишҳоро тасарруф карда, ба фашистон супорад. Дроздова муваффақ мешавад, ки кӯдаконро бо нишонҳо ва медалҳо ба як кулбаи дурдасти ҷангал фиристад. Барои иҷрои вазифаи худ, Маришка ва Миша роҳи ягона мебинанд — муроҷиат ба партизанҳои маҳаллӣ барои кӯмак.
