Дар бораи филм
Пас аз садамаи даҳшатноки мошин, Маша осеби ҷиддии сар мебинад, дар ҳоле ки шавҳараш Кирилл фақат дасташро каме маҷрӯҳ мекунад. Табибон бовар мекунонанд, ки духтар ба зудӣ ва бе оқибат сиҳат мешавад, аммо на саломатии худаш ӯро метарсонад. Кирилл ғамхор ва диққаткор аст, бо меҳрубонӣ ба занаш нигоҳубин мекунад ва худро дар он чӣ рӯй дод, гунаҳкор мешуморад. Аммо Маша хуб дар хотир дорад, ки пеш аз садама шавҳараш бениҳоят бераҳм буд, ҳамеша ӯро таҳқир мекард ва муҳимтараш, дар он шом худи ӯ дар паси руль буд. Чӣ рӯй медиҳад: оё ин фаромӯшии Маша аст ё Кирилл ниятҳои бад дорад?