Дар бораи филм
Вақте ки дар ҷамоаи серодами маймунҳо кӯдаки нав пайдо шуд, сардори қабила пешниҳод кард, ки бачаро Шимми номанд — барои чашмони дурахшону барқзанонаш. Шимми ҳамроҳи ҳамсинну соли худ ҳамчун маймуни оддии шӯхтабиат калон шуда, дар бозиҳои пурсадо фаъолона иштирок мекард. Аммо як рӯз мувозинати ноустувори олам вайрон шуд ва ҷаҳон ба қаҳрамони ҳақиқӣ ниёз пайдо кард. Маҳз Шимми чунин абарқаҳрамон шудан бояд буд. Маймунчаи хурд ногаҳон қобилиятҳои ҳайратангез дар худ мебинад. Акнун танҳо ӯ метавонад бар қувваҳои шарре, ки ба ҷаҳон бетартибии воқеӣ меоранд, муқобилат кунад. Аммо барои идора кардани ин қобилияти кушодашуда, аввал бояд бо сабр курси такмили қобилиятҳои фавқулодда гузаронад.