Дар бораи филм
Ҷонатан марди танҳое аз Нью-Йорк аст, ки нисбат ба ҷашнҳои соли нав нафрати сахт дорад. Аммо рӯзе, дар остонаи Мавлуди дигар, ӯ тасодуфан бо Сара вомехӯрад. Ду ғарибае ногаҳон мефаҳманд, ки бо қувваи ғайриқобили муқовимат ба ҳамдигар кашида мешаванд — чизе, ки ҳеҷгоҳ бо онҳо рух надода буд. Барои санҷидани гумонашон, Ҷонатан рақами телефони худро дар як банкнот менависад, Сара бошад — дар саҳифаи китобе. Ба зудӣ банкнот ба ҷайби шахси номаълуме меафтад, китоб бошад ба дасти китобфурӯши дастфурӯш меафтад. Аммо Ҷонатан ва Сара боварӣ доранд, ки рӯзе тақдирашон ҳатман бо ҳам гиреҳ мехӯрад. Ва ҳатто мудҳиштарин мусибатҳои ҷаҳон низ ба ин монеъ шуда наметавонанд. Аммо оё ин орзуҳо воқеият мешаванд? Ва эҳтимолияти он чист, ки китоб ва банкнот ба соҳибони худ бирасанд? Дар пеши ин ҷавонон роҳи дарозу печдарпеч истодааст, ки ба онҳо кӯмак мекунад ба бисёр саволҳо ҷавоб ёбанд.