Дар бораи филм
Петр Семёныч 70-сола тамоми умри худро дар соҳили баҳри Сиёҳ гузаронидааст. Вай дер боз танҳост: занаш вафот кардааст, духтараш бошад солҳо пеш ба Туркия рафта, ба алоқа намебарояд. Дар оғози филм ба қаҳрамон ташхиси саркомаи шуш мегузоранд. Петр Семёныч бемориро ҳамчун воқеият қабул мекунад — ба воқеияти нав одат кардан ва натиҷагирӣ карданро сар мекунад. Аммо умед ҳаст, ки ташхис дуруст набошад. Равшанӣ андохта метавонад мутахассиси барҷастаи Москва, ки баъд аз як ҳафта ҷавоб хоҳад дод. Дар ин ҳафт рӯз Петр Семёныч ба ҳаёти худ бо назари дигар менигарад: беҳтарин ва бадтарин воқеаҳоро аз назараш ба ёд меорад, кӯшиш мекунад маънои нави ҳастиро пайдо кунад, дар худ қувват меёбад, ки ҳаёташро тағйир диҳад ва умед пайдо мекунад.