Дар бораи филм
Сашаи 15-сола ба хонаи падараш кӯч мебандад — марди ношиносе, ки ӯро қариб намешиносад ва солҳои зиёд надидааст. На ӯ ва на духтараш аз ин хушнуданд, аммо ин тавр шудааст. Ба муқобили қарори аз ҷониби калонсолон қабулшуда эътироз намуда, Саша сарашро тарошида, аз хона мегурезад. Дар ин шакл — мӯйкӯтоҳ ва саргардон — наврасони маҳаллӣ Максим ва духтарчае бо лақаби Муш, Сашаро ба ҷои писарбача мегиранд. Ба ин тариқ, духтар ногаҳон имконияти воридшавӣ ба ҷаҳони нави ҳамсолонаш — ҷаҳони ҷолиб ва баъзан хатарнок — пайдо мекунад. Саша вонамуд мекунад, ки шахси дигарест, бе он ки гумон кунад, ки ин фиреб ӯро то куҷо мебарад.