Дар бораи филм
Ҳар падару модар мехоҳад аз фарзандаш ифтихор кунад. Аммо оилаи Литвинҳо аз шарм кашидан барои рафтори Бореньки хаста шудаанд. Гап дар ин аст, ки Боря ҳоло Борис Валентинович аст ва ӯ мэри шаҳрашон мебошад, ки дар байни мардум обрӯи устувори «ҳаромхӯр»-ро дорад. Пас аз фаҳмидани он, ки мэри дуздикарда мехоҳад бори дуюм номзад шавад, падару модар қарор мекунанд, ки на мунтазири «омадани онҳо» барои писарашон бошанд, балки худашон ӯро «зиндонӣ» кунанд — дар ҳуҷраи дӯстдоштаи кӯдакияш… паси панҷараи ғафс. Ҳамин тавр, хонаи танҳои ҷангалӣ дар канори шаҳр ба объекти режимӣ табдил меёбад, ки дар он падару модар мекӯшанд якҷоя хатоҳои тарбиявиро таҳлил ва ислоҳ кунанд, то мэрро ба роҳи рост ҳидоят кунанд.