Дар бораи филм
Том Рипли, Бернард ва Синтия вақти хубе бо ҳам мегузаронанд. Рӯзе шиноси Синтия, ки дар айни замон рассоми ҷавони боистеъдод буд, дар садамаи мошин ҳалок мешавад. Рипли зуд мефаҳмад, ки бо фурӯши тасвирҳои устоди ҷавон чӣ фоида метавон гирифт. Барои беовоз кардани масъала, марги рассом бодиққат пинҳон нигоҳ дошта мешавад. Савдои асарҳои санъат хуб пеш меравад, аммо тасвирҳо ба зудӣ тамом мешаванд.