Дар бораи филм
Ҳафт шоҳзодаи зебо, вале мағрур, ба ҷазои хислати даҳшатноки худ ба гномҳо табдил меёбанд. Барои бартараф кардани лаънат, онҳо бояд бӯсаи зеботарин шоҳдухтари салтанатро ба даст оранд. Нақли муосири афсонаи бародарони Гримм. Замоне дар як салтанати афсонавӣ духтаре зиндагӣ мекард. Ва рӯзе ӯ як ҷуфт пойафзоли сеҳрнок пайдо кард: агар онҳоро пӯшӣ, ба шоҳдухтари зебои классикӣ табдил меёбӣ... Ҳафт шоҳзода, ки аз ҷониби ҷодугари бадкор лаънат шудаанд, ба гномҳои сабзи бадшакл табдил ёфтаанд. Барои баргардонидани симои инсонии худ, ба онҳо як бӯсаи як духтари зебо лозим аст. Рӯзе роҳҳои қаҳрамонон бо ҳам мепайванданд, ва онҳо мефаҳманд, ки дӯстии ҳақиқӣ, ишқ ва зебоӣ чист.