Дар бораи филм
Донишҷӯ Артём ба зебои ҷавоне аз соҳили баҳри Сиёҳ ошиқ мешавад. Аз ишқ сарашро гум карда, ӯ ҳама чизро тарк карда, аз паи маъшуқааш ба Рашн Юг, ки дар бораи он чизе намедонад, меравад. Дар канори баҳр маълум мешавад, ки ба зебои Ксюша аллакай ду рақиби ҷиддии маҳаллӣ — писарбачаи хушрӯй аз мактаби баҳрӣ ва полиси ҷасур — таваҷҷуҳ мекунанд. Ба назар мерасад, ки донишҷӯи содда ҳеҷ имконе надорад. Ҳатто кӯмаки дӯстони наваш, гӯё, танҳо халал мерасонад. Аммо қаҳрамони мо тасмим надорад, ки таслим шавад: пас, ҷанг!