Дар бораи филм
Соли 1968, Ветнам. Дар фони ҷанги шадид, гурӯҳи иктишофии амрикоӣ бо номи рамзии «Каргасон» супориши махфӣ мегирад: ба водии дурдаст, ки дар миёни ҷангал гум шудааст ва дар он тамоми взводи сарбозони қувваҳои махсус ба таври пурасрор нопадид шудааст, дохил шавад. Сарбозон, ки бо қувваҳои душман ё домҳои табиӣ бархӯрд интизор доранд, зуд мефаҳманд, ки вазифаашон нисбат ба он чизе, ки тасаввур мекарданд, хеле хатарнокатар аст. Ҳарчи ба умқи водӣ пеш мераванд, алоқа бо олами берун қатъ мешавад, ва изҳои аҷиб, ки ба тавзеҳи мантиқӣ намеояд, онҳоро дар воқеияти воқеаҳо шубҳанок мекунад. Пичир-пичир дар шаб, сояҳое, ки байни дарахтон мехазанд, ва тарси ноаён, вале равшан ҳискардашуда ҳар як узви гурӯҳро фаро мегирад. Ба зудӣ равшан мешавад, ки дар ин ҷангал қувваи қадимӣ ва марговар зиндагӣ мекунад. Экспедитсия, ки ҳамчун амалиёти наҷот сар шуда буд, ба муборизаи ноумедонаи барои зиндамонӣ табдил меёбад.