Дар бораи филм
Гум шудани Маша, духтарбачаи панҷсола, шаҳраки хурдро ба ларза овард — ӯ аллакай шашумин кӯдак дар рӯйхати гумшудагон аст. Тафтишот ҳеҷ сарнахе надорад, вале як гумонбари комил ҳаст. Женя ба наздикӣ аз зиндон, ки дар он ду сол нишаста буд, озод шудааст, аммо духтари дӯстдоштааш аллакай бо шахси дигар аст, ба кор қабулаш намекунанд ва ҳатто ошноёни деринааш бо шубҳа ба ӯ менигаранд. Женя охирин касест, ки Машаро дидааст, ва танҳо ӯ ҳақиқатро медонад, аммо бояд хомӯш бошад, зеро барои гуфтани ҳақиқат метавонад бори дигар озодии худро аз даст диҳад. Ва дар ҳоле ки тамоми шаҳр духтаракро ҷустуҷӯ мекунад, касе ба хешовандони қурбониён занг мезанад.