Дар бораи филм
Сайёҳи маъруфи рус Фёдор Конюхов, ки қутбҳои Замин, уқёнусҳо ва баландтарин қуллаҳоро забт кардааст, ба сафари нав — хатарноктарини умраш — мебарояд. Ӯ бояд бо болони ҳавоӣ комилан якка гирди Заминро тай кунад. Парвозро як гурӯҳи бутун омода мекунад, аммо пешбинии ҳамаи хатарҳое, ки сайёҳро дар шароити ниҳоят вазнин интизор доранд, имконнопазир аст. Конюхов ба тӯфон дучор мешавад — бидуни алоқа, бидуни хоб, тақрибан бидуни ҳаво, ӯ бояд танҳо ба пеш равад, то ба назди онҳое, ки дӯст дорад, баргардад.
