Дар бораи филм
Агар ба моҳидорӣ равӣ, омода бош, ки моҳии орзуятро — Шӯрмоҳии ҷодуиро, ки метавонад се хоҳиши туро иҷро кунад, дастгир кунӣ. Аммо Емеля ду хоҳишро беҳуда сарф кард ва сеюмиро нигоҳ доштан хост. Аз ин рӯ, барои ба даст овардани дасти духтари подшоҳ Анфиса, ӯ бояд бидуни қудрати ҷодуӣ, худаш амал кунад. Ба ӯ Шӯрмоҳӣ кӯмак мекунад, ки бе пӯсташ ҳамчун духтари оддӣ Василиса зоҳир мешавад. Онҳо якҷоя бояд дастархони худкорро ёбанд, бо Гурбаи Баюн вохӯранд, ба салтанати тираи Кошей раванд ва бифаҳманд, ки мӯъҷизаи ҳақиқӣ — будан бо касест, ки дӯсташ медорӣ.