Дар бораи филм
Қаҳрамони асосӣ, зани ҷавон бо номи Элисон, пас аз аз ҳуш рафтан ба худ омада, худро дар таҳхонаи торик, пур аз ҷасади одамон, махбус меёбад. Дар ҳоле ки намедонад дар куҷост, духтар зуд мефаҳмад: қотил ҳанӯз дар наздикист. Барои зинда мондан, ӯ қарор мекунад худро мурда вонамуд кунад — ва шоҳиди рӯйдодҳои даҳшатнок мегардад. Ҳар рӯз Элисон ҷузъиёти бештари рухдодаро кашф мекунад: маълум мешавад, ки таҳхона қисми хонаи ҷудошудаест, ки дар он расму оинҳои бераҳмона ва озмоишҳо болои қурбониён гузаронида мешавад. Гоҳ-гоҳ дар фазои маҳбус асирони нав пайдо мешаванд, ва духтар бояд қарор кунад — пинҳон шудани худро идома диҳад ё амал кунад, бо хатари ошкор шудан.