Дар бораи филм
Россия, ибтидои солҳои 90-ум. Кишвар дар марҳилаи гузариши дардноки аз иқтисодиёти нақшавии бениҳоят марказонидашуда ба муносибатҳои бозорӣ қарор дорад. Одамони оддӣ, ки пештар дар шароити суботи зиндагӣ мекарданд, гумроҳ ва тарсида шудаанд. Ҳама чиз ба ҳаракат даромадааст, ҷараёни таърих пеши чашми ҳама рух медиҳад. Лаҳзаҳои ҳалкунандаи таърих ҳамеша боиси пайдоиши ҳар гуна қаллобон ва фиребгарони боистеъдод мешаванд. Сергей Мамонтов дар ҷустуҷӯи он аст, ки худ ва ақли худро ба кор андозад. Ва меёбад. Мамонтов нусхаи «коғази қиматбаҳо»-ро бо нақшу нигори императорӣ, ороиши бойу ғанӣ, аломатҳои обӣ ва портрети худ дар маркази он фармоиш медиҳад. Барои «пулҳои» худ нархро худаш муайян мекунад ва мефурӯшад аз рӯи принсипи: имрӯз ҳамеша аз дирӯз қиматтар аст. Маъракаи тарғиботии фаъол оғоз мешавад. Каме зиёда аз ду ҳафта кофӣ буд, ки мардум ба навбат барои «мамонтовка»-ҳо биистанд, ва Мамонтов қариб қаҳрамони миллӣ гардад. Тавтиа, рабудани одамон, таъқиб, куштори фармоишӣ. Ва каме муҳаббат.