Дар бораи филм
Бачаи чӯбин роҳе меҷӯяд, то инсон шавад ва дили духтари сиркавӣ ба даст орад. Афсонаи оилавӣ бо ҳазл ва ҷоду. Пиноккиои ҷавон, ки бо дасти дуредгар Ҷеппетто офарида шудааст, аз хонаи устоди нобиға фирор мекунад, то ҷаҳонро бубинад, ва ба сирки сайёре, ки онро тоҷири маккор Моҷафоко идора мекунад, мепайвандад. Моҷафоко лӯхтаки гапзананда Пиноккиоро мехи барномаи сирк карда, дар ҳар шаҳр толорҳои пур ҷамъ мекунад, дар ин ҳол ёридиҳандагонаш — Гурба ва Рӯбоҳ — хонаҳои шаҳриёнро тороҷ мекунанд. Аммо Пиноккио аз ин чизе намедонад. Ӯ ба гимнасти ҷавони ҳавоӣ Белла, духтари хондаи Моҷафоко, ошиқ мешавад. Аммо Пиноккио имкони ба мутақобила расидан надорад, зеро ӯ лӯхтак аст, на инсон. Масхарабози пир Фантоцци ба Пиноккио маслиҳат медиҳад, ки назди ҷодугар Лючилда равад, ки медонад чӣ гуна ба ӯ кӯмак кунад.