Дар бораи филм
Наҷҷори пир ва камбағал Ҷеппетто ҳатто барои харидани маводи кор пул надорад, аммо рӯзе полони ғайриоддиро ҳамчун туҳфа мегирад. Аз пораи чӯб ӯ писарбачаи қариб ҳақиқиро метарошад ва ӯро Пинокио ном мегузорад. Бузургтарин орзуи падари навбунёд фиристодани писараш ба мактаб аст, аз ин рӯ Ҷеппетто куртаашро мефурӯшад ва алифбо мехарад. Аммо ба ҷои таҳсил, писарбачаи бетартиб ба намоиши сирки лӯхтакбозони саёр мегурезад, ки дар он ҷо ҳунармандони ба худаш хеле монанд баромад мекунанд. Ин тавр саргузаштҳои Пинокио дар ҷаҳони бузурге, ки пур аз ҷоду, муаммо ва бегонагони макр аст, оғоз меёбад.