Дар бораи филм
София - духтари муосир ва мустақил аст, аммо вақте ки сухан аз ишқ меравад, тамоми романҳои ҳаёти ӯ танҳо дар саҳифаҳои олами адабии Ҷейн Остин рух медиҳанд. Духтар танҳо орзуи фазои ошиқона ва имконияти муошират бо ҷентлменҳои ҳақиқиро дорад. София ҳис мекунад, ки дар замони нодуруст таваллуд шудааст ва орзу дорад, ки худро дар афсона биёбад. Ва рӯзе орзуи духтар амалӣ мешавад — вай ба олами дигаре, ки ба асри XIX монанд аст, кӯч мебандад. Дар он ҷо София ба амволе меафтад, ки моликияти оилаи ҷавонмарди дилрабо Иэн Кларк аст. Акнун духтари ошиқона метавонад аз фазо ва анъанаҳои ибтидои асри XIX пурра лаззат барад! Аммо эйфорияи навигарӣ зуд ба хоҳиши ноумедонаи ёфтани роҳи бозгашт ба замони худ иваз мешавад. Охир, вай ҳатто гумон намекард, ки ҷое дар дилаш аллакай ишғол шудааст…