Дар бораи филм
Вақте ки низом ба қатли оилааш чашм мепӯшад, вай тасмим мегирад, ки худаш адолатро иҷро кунад: шаҳрро аз ҷинояткорон ва полиси фасодзада тоза кунад, то барои азизонаш интиқом гирад. Охир, интиқом хӯрокест, ки хунук пешниҳод мешавад. Хунук, монанди яхмоси таъми наъно, ки духтари ягонааш онро бисёр дӯст медошт.