Дар бораи филм
Дар фасли баҳор-тобистони соли 2022, дар як деҳа дар соҳили халиҷи баҳри Азов, ки дар он пули замоне бошукуҳ пас аз пош хӯрдани ИҶШС ба оҳанпорашавӣ фиристода шуда буд, зиндагӣ бо садои мунтазами пароми кӯҳна ҷараён мегирад. Капитани он, Константинич, рамзи садоқат ба кораш ва замини худ аст. Ӯ на танҳо одамонро мекӯчонад — ӯ бо ҳар як сокин ва диёри худ пайванди амиқе ҳис мекунад. Аммо дар зери соддагии зоҳирӣ орзуи ҳайратангезе пинҳон аст: Константинич тибқи нақшаҳои худ мошини вақт месозад. Ҳадафи ҷасураш — рафтан ба соли 1852 ва қонеъ кардани Николай Василевич Гогол ба он, ки ҷилди дуюми «Ҷонҳои мурда»-ро нобуд накунад. Ин фикри аҷиб дар байни ҳамдеҳагонаш бештар ҳайрат ва табассум бармеангезад, на маломат, ва баъзеҳо ҳатто шавқи ӯро мебахшанд. Ҳамин тавр, нақшаи фантастикии мошини вақт барои онҳо рамзи умед ва интизории тағйирот мегардад.