Дар бораи филм
Бисёриҳо мехоҳанд бо савдои маводи мухаддир пули осон ба даст оранд, махсусан дар давраи донишҷӯӣ, ва маҳз аз ҳамин сабаб яке аз ду дӯст паси панҷара меафтад: зиндагии ӯ, ки ҳанӯз воқеан оғоз нашуда буд, аз ҳам мепошад — на таҳсил, на оянда, на духтар (ки чанде пас аз бандӣ шудани ӯ бо дӯсташ мулоқот карданро сар мекунад). Пас аз чанд сол онҳо бо вуҷуди мусалласи ишқии байнашон боз вомехӯранд. Ҷавоне ки муддаташро паси панҷара гузаронд, гӯё ба ин аҳамият намедиҳад ва ба ҷуфте, ки нисбати ӯ ноодилона рафтор карда буданд, як пешниҳоди судманд мекунад — танҳо як шом, ва онҳо метавонанд то охири умр дар бораи пул фикр накунанд.
