Дар бораи силсилафилм
Оилаи Беляевҳо аз шимол 11-умин сол пай дар пай ба Геленҷик меоянд. Аммо ин таътил ба дигар таътилҳо монанд нахоҳад буд. Барои сарпарасти оила Сева ин охирин имконият барои наҷоти издивоҷаш ва исботи ба ҳамсараш он аст, ки ӯ падар ва шавҳари хубест. Писарашон Саша қасд дорад ба Люся — духтари амак Боря, соҳиби меҳмонхонае, ки Беляевҳо дар он ҷо истиқомат доранд, изҳори ошиқӣ кунад. Амак Боря тамоман аҳли шимолро мутаваҷҷеҳ намешавад, зеро ӯ мушкилоти худро дорад — ишқи нав, зебои Мадина, ва маъшуқи собиқи ҳасуди ӯ — тоҷири боэътибор Таймураз, ки ба ҷудо шудан аз Мадина омода нест. Ин достони ду оила аст, ки дар ҳар яке аз онҳо одамон барои ишқ мубориза мебаранд.
