Дар бораи филм
Ба меҳмонии лондонии Клэр, ки пас аз ҷудоӣ барпо мекунад, дӯсти кӯҳнааш Бен, ки аз Ню-Йорк занг мезанад, ногаҳон дохил мешавад. Ӯ хонаи зебои соҳилӣ ва клуби падарашро дар ҷазираи кариббии Невис, Ҳинди Ғарбӣ, мерос гирифтааст ва мехоҳад, ки Клэр ва дастаи қадимаи ӯ як ҳафта ба ӯ ҳамроҳ шаванд. Ба ҷазира ошиқ шуда ва аз имконияти боз якҷоя будан, чун гузаштаи хуш, шодмон гашта, онҳо якдилона қарор мекунанд, ки як сол монанд — як соли истироҳат, то зиндагии худро аз нав созанд. Ҳамкорӣ карда, онҳо тӯйҳои зебои соҳилӣ мегузаронанд: якум — иқболи навтаҷрибагон, дуюм — шикасти афсӯсовар. Ногаҳон дар биҳишт мушкилӣ рух медиҳад. Оё Невиси афсунгар метавонад онҳоро дигаргун созад ва ба захмҳои куҳна шифо бахшад, ишқро зери офтоб шукуфон гардонад — дар ин мазҳакаи дилчасп?